Op voorhand wist ik al dat het een van de eerste obstakels van de restauratie van deze Goggo zou zijn. Ik had al vaker gehoord hoe de carrosserie aan de bodemplaat vastzit: met bouten en moeren.
Met 86 bouten om precies te zijn. Nu zul je denken, 'so what, een beetje draaien en de boel is los'. Nou, ja, maar nee. Want deze 86 bouten zijn in de jaren dat deze auto heeft gestaan, behoorlijk verroest. Dusdanig verroest zelfs dat draaien niet echt een optie meer is. Trust me, i tried.
Bouten, moeren en frustratie
Het avontuur begon bij de sierlijsten onder de deur. Hieronder zaten wel de bouten waar ik moest zijn, op de makkelijkst bereikbare plek. Dan zou ik eens kunnen kijken hoe of wat. Deze sierlijsten zaten met schroeven in de balk eronder geschroefd. Schroeven met een kruiskop. En dat wil niet echt lekker als de boel vastgerot is. Het werd dus al snel boren wikken, trekken en slaan. Uiteindelijk gelukkig met veel gevloek deze sierlijsten los gekregen.
De bouten waar ik eigenlijk naar onderweg was, bleken onder deze sierlijst ook schroeven met een kruiskop te zijn. Op zich logisch, omdat ze natuurlijk verzonken moesten zijn. Wetende hoe lang het geduurd had om de schroeven van de sierlijsten eruit te krijgen, ging ik op zoek naar een andere aanpak.
In de hemel met m'n dremel
Aan de onderkant zaten uiteraard moeren. De makkelijkste manier om deze bouten eruit te halen zou zijn om ze zo ver mogelijk naar boven, door de moer, door te zagen of te slijpen. Maarja, met een flex of met een zaag kom je er niet bij. Gelukkig had ik nog een dremel liggen; de slijpschijf die je hierop zet zit haaks op het apparaat. Met dit kleine schijfje kon ik mooi in de dorpel om de bouten door te slijpen.
Dit was dus de manier om het te doen. Maar, dit ging niet echt lekker in de garage, want vanwege weinig licht zag ik dan niet goed wat ik aan het doen was. Het lag ook niet erg lekker. Dus heb ik m'n schutting wat verbouwd zodat ik er een paneel uit kon halen; zo kon ik de goggo in het gras zetten en op een ruime, lichte plek aan de gang. En het lag nog lekker ook. Op deze manier heb ik in een dag of vijf of zes alle bouten door geslepen.
Het grote moment
Wat ik al zo vaak op foto's bij anderen had gezien, kon ik nu eindelijk zelf doen: De carrosserie kon van de bodem. Dat ging nog niet geheel vlekkeloos, er zat nog één vervelende bout vast. Maar met een beetje wrikken en wiebelen begaf het verroeste paneel waar hij in zat het. Dus toen was het feest compleet; de carrosserie was los.
Het heeft toch iets magisch als zoiets dat je zo vaak op foto's gezien hebt, ineens voor je neus staat. Een losse bodem en carrosserie, klaar voor de volgende stap.
Geef een reactie