Als je begint met sleutelen aan een Goggomobil is het een soort doos van Pandora. In mijn geval wist ik in theorie ongeveer hoe het allemaal werkt, maar de praktijk was vooral nog heel erg onduidelijk en onbekend.
De drempel om een motor open te schroeven vond ik ook erg hoog; je kunt zonder te weten wat je aan het doen bent niet zomaar aan een revisie van je enige motorblok beginnen.
Toen kwam Ronny met een goed idee; ik zou van een van de motoren uit zijn stapel een model kunnen maken. Je weet wel, waar van die stukken uit gehaald zijn zodat je kunt zien hoe het werkt. Da's 1) leuk om te maken, 2) een laagdrempelige manier om 'het eens te doen' voor de eerste keer en 3) nog leuk om te hebben ook.
Met een vuile, vieze en vastzittende motor kon ik aan de slag. De eerste stap was de boel gangbaar krijgen, want een van de twee cilinders zat muurvast. Met heel veel kruipolie en langzaam een beetje heen en weer bewegen kwam de boel los.
Vervolgens kon ik de buitenste delen verwijderen; de cilinders, zuigers, koppeling, dynastart, waarbij alleen de koppeling enigszins een gevecht werd zonder het juiste gereedschap. Met een stuk van een kruisheng en een paar bouten lukte het gelukkig om de koppeling in te drukken en de ring die 'm op z'n plaats houdt te verwijderen. Toen kwam het grote moment; de eerste keer dat ik een Goggo-versnellingsbak in het echt voor m'n neus zou zien.
Nadat ik overal een hoop foto's van had gemaakt zodat ik nog zou weten hoe het terug in elkaar moest, kon ik ook de bovenste helft van de motor (die hier op z'n kop ligt) leegmaken en beginnen met de grote schoonmaak.
Met veel ontvetter, staalborstels, schuursponsjes en geduld was de boel uiteindelijk schoon. Om toch stiekem even te zien hoe het zou worden kon ik het niet laten om 't spul even 'leeg' in elkaar te zetten.
Het begint ergens op te lijken! De volgende stap was bepalen waar ik stukken uit de motor kon slijpen, zodat je 'interessante' dingen kunt zien, maar het wel nog in elkaar blijft zitten. Na veel passen, meten, proberen en bedenken kon ik met de flex aan de slag. Bij deze modellen zijn de randen van de weggehaalde delen vaak rood of oranje geverfd, en dat leek mij ook mooi. Dus ging ik aan de slag met het kleinste potje rode metaalverf dat bij de bouwmarkt te krijgen was.
En toen kon de boel weer in elkaar. Het fijne van dit hobbyprojectje is dat het niet op de millimeter nauwkeurig hoeft, wat bij een 'echte' motor natuurlijk wel belangrijk is. Mijn doel was voor nu; alles weer in elkaar krijgen zonder schroefjes, ringetjes of boutjes over te hebben. En da's gelukt!
Geef een reactie